Czy za pomocą roztworów chemicznych i magnesów można szybko zidentyfikować autentyczność elementów złącznych ze stali nierdzewnej?

Obecnie na rynku istnieją dwie popularne metody szybkiego sprawdzania autentyczności stali nierdzewnej: badanie roztworem chemicznym i badanie magnesem.

Badanie roztworem chemicznym polega na nałożeniu roztworu badawczego stali nierdzewnej na powierzchnię elementu złącznego. Po 2–3 minutach autentyczność materiału określa się obserwując zmianę koloru – brak zmiany oznacza prawdziwą stal nierdzewną. Test magnesu opiera się na tym, czy element mocujący jest przyciągany przez magnes: przyciąganie oznacza podróbkę, natomiast brak przyciągania wskazuje na autentyczność materiału.

Szeroko zakrojona weryfikacja i badania porównawcze wykazały, że żadna z metod nie ma wiarygodności naukowej.

1. Roztwory chemiczne stosowane w tym badaniu znacznie różnią się rodzajem i składem i brakuje im jednolitych standardów jakościowych. Warunki eksperymentalne i kryteria oceny znacznie się od siebie różnią, co utrudnia dokładną identyfikację materiału. Nasz zespół poprzez wieloletnią praktykę wielokrotnie porównywał wyniki badań roztworów chemicznych z analizami składu chemicznego spektrometrem. Potwierdziło to istotne błędy w testowaniu roztworów chemicznych, czyniąc je niedokładnymi i nienaukowymi.

2. Elementy złączne ze stali nierdzewnej wykazują słaby magnetyzm po procesach kucia na zimno. Nawet po obróbce rozmagnesowującej mogą osiągnąć stan niemagnetyczny. Dlatego też poleganie wyłącznie na przyciąganiu magnesu w celu ustalenia autentyczności stali nierdzewnej również jest niedokładne.

W związku z tym najdokładniejszą i naukową metodą potwierdzania autentyczności materiałów złącznych ze stali nierdzewnej pozostaje analiza składu chemicznego przy użyciu standardowych instrumentów.