Przegląd chińskiego eksportu elementów złącznych w 2025 r

W 2025 r. chiński eksport elementów złącznych nadal rósł. Według wstępnych statystyk celnych całkowita wartość eksportu osiągnęła około 11,919 mld USD, co oznacza wzrost o 4,1% rok do roku. Wolumen eksportu wyniósł około 6,239 mln ton, co oznacza wzrost o 6,7%. Średnia jednostkowa cena eksportowa wyniosła około 1910 USD za tonę metryczną, co oznacza niewielki spadek o 2,4%. Ogólny trend obejmował „zwiększony wolumen sprzedaży, stabilne ceny i zoptymalizowaną strukturę”. Choć wolumen sprzedaży wzrósł, ceny jednostkowe znalazły się pod presją ze względu na konkurencję rynkową i wahania kosztów surowców.

I. Zmiany w strukturze rynku eksportowego

W 2025 r. 30 największych kierunków eksportu elementów złącznych w Chinach wygenerowało łącznie 9,336 mld dolarów eksportu, co stanowi 78,3% całkowitego eksportu, co stanowi niewielki spadek o 1,3 punktu procentowego w porównaniu z 2024 r. Dystrybucja na rynku eksportowym stała się bardziej zróżnicowana w miarę aktywnego odkrywania przez przedsiębiorstwa nowych rynków.

Europa wyłoniła się jako największy klaster rynków eksportowych elementów złącznych w Chinach, a kraje Europy Zachodniej importują łącznie produkty o wartości 2,064 miliarda dolarów. Eksport do Niemiec, Wielkiej Brytanii, Włoch i Holandii wzrósł odpowiednio o 8,8%, 6,9%, 14,5% i 14,9%, głównie dzięki stabilnemu popytowi w lokalnych sektorach produkcji motoryzacyjnej i infrastruktury. Począwszy od 2026 r. odbywające się co dwa lata targi elementów złącznych we Frankfurcie ułatwią lepszą współpracę i dopasowanie popytu wśród światowych przedsiębiorstw z branży elementów złącznych.

Stany Zjednoczone pozostają największym chińskim pojedynczym rynkiem eksportowym elementów złącznych, przy czym całkowity eksport w 2025 r. wyniesie około 1,515 miliarda dolarów, co oznacza spadek o prawie 10% rok do roku, a wielkość eksportu spadnie o 9,7%. Wynikało to przede wszystkim z nałożenia przez USA wyższych ceł na chińskie towary i wdrożenia polityki „nearshoringu” w łańcuchu dostaw, która zachęca do zakupów krajowych lub importu z innych krajów.

Rynki wschodzące wykazały dobre wyniki w eksporcie, a Wietnam stał się drugim co do wielkości kierunkiem eksportu elementów złącznych do Chin. Eksport do Wietnamu osiągnął poziom około 761 milionów dolarów, co oznacza wzrost o ponad 30% i wynikał głównie z handlu reeksportowego. Rynki w ASEAN, Azji Środkowej oraz wzdłuż Inicjatywy Pasa i Szlaku odnotowały szybki wzrost, a eksport do Kirgistanu i Kazachstanu wzrósł odpowiednio o 89,7% i 51,1%. Rynek Bliskiego Wschodu również nadal się rozwijał. Wiele krajów afrykańskich odnotowało znaczny wzrost eksportu, napędzany głównie znacznym popytem na elementy złączne w lokalnej infrastrukturze i projektach przemysłowych. Ogólnie rzecz biorąc, rynki eksportowe przechodzą od „dużej zależności od Europy i Ameryki” do „zrównoważonego rozwoju w wielu regionach”.

II. Zmiany w prowincjonalnych wzorcach eksportu

Tradycyjne potęgi eksportowe, takie jak delta rzeki Jangcy i delta Rzeki Perłowej, przechodzą od wzrostu opartego na skali do poprawy jakości i wydajności. Zhejiang pozostaje główną prowincją eksportową, a eksport rośnie o 4,6% i stanowi prawie 40% całości kraju, utrzymując swoją przewagę dzięki kompleksowemu łańcuchowi przemysłowemu oraz możliwościom badawczo-rozwojowym.

Nowym motorem wzrostu eksportu stały się województwa centralne i zachodnie. Hebei odnotowało wzrost wartości eksportu o 11,6% i wzrost jego wielkości o 23,4%, produkując głównie standardowe elementy złączne. Xinjiang osiągnął wzrost eksportu o 93,4%, wykorzystując zachodni korytarz Pasa i Szlaku oraz pociągi towarowe Chiny–Europa, aby dotrzeć na rynki Azji Środkowej i Rosji. Prowincje przygraniczne zwiększyły eksport dzięki przewadze geograficznej: eksport Mongolii Wewnętrznej wzrósł o 47,3%, koncentrując się na rynkach rosyjskim i mongolskim; Guangxi osiągnęło stały wzrost eksportu dzięki wykorzystaniu polityki RCEP. Chiński eksport elementów złącznych zmienia się z „dominacji przybrzeżnej” na „skoordynowany rozwój międzyregionalny”.